Öğretmenlerin hepsi kaliteli düzgün öğrencileri olsun istiyorlar. Engelli bir öğrenci ile uğraşmak istemiyorlar. Ben çok iyi hatırlıyorum, bundan bir kaç yıl önce tekerlekli sandalyeli bir öğrenci için öğretmen ve müdür mahkemelik oldular. Tekerlekli sandalyeli öğrencinin üst katta eğitim görmemesi için sınıfı alt kata taşıdılar. Öğretmen buna itiraz etti ve diğer öğrencilerin velilerini de toplantılar yaparak şikayet etmeleri konusunda uyardı. Bütün öğrencilerin velileri şikayet ettiler alt katta eğitim gördükleri için neymiş sınıf küçükmüş, çocuklar sıkışıyormuş, o sınıf ferah değilmiş. Aslında ben bile gördüm sınıf bodrum kat değil, birinci katta, o kadar da küçük değil aslında rahat bir sınıf ama öğretmen o küçük kızı sınıfta asla istemedi. Bir tane engelli öğrenciyi koca okul içlerinde barındıramadılar. Çok olaylar oldu. Gazetelere manşet oldular. Şimdi düşünün o küçük kızın psikolojisini, istenilmeyen bir öğrenci olduğunu çok iyi belli ettiler kendisine. Sonuç olarak iki yıl sürdü bu olaylar. Sonunda öğretmen görevden alındı başka bir okula verildi ve bütün problemler çözüldü. Ama ya o küçük kızın yaşadıkları, döktüğü göz yaşları. Bütün bunlar olmasaydı o küçük kız bunları keşke yaşamasaydı.... Malesef toplumumuz engellileri kolay kolay kabul etmiyor. Bütün bunlarda eğitimsizlikten kaynaklanıyor. Bizim eğitim neferi dediğimiz öğretmenler bile hepsi için konuşmuyorum bazen herkesten daha kara cahil oluyorlar. Bizde geleceğimiz olan çocuklarımızı bu insanlara teslim ediyoruz iyi yetişsinler diye....