Vallaha bırakmaz Üye Ol

Yüreginde Engel Olmayanların Tek Adresi

LÜTFEN GİRİŞ TIKLA VEYA ÜYE OLMAK İSTİYORUM TIKLA.

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz
Gelişmiş Arama  

Gönderen Konu: Memet978 ve Oğlu  (Okunma sayısı 3830 defa)

0 Üye ve 2 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

ecrinay

  • Yeni Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 20
Ynt: Memet978 ve Oğlu
« Yanıtla #30 : 06 Ocak 2010, 02:34:12 »


Allahtan sabırlar diliyorum.Yaşadıklarınız hiç te kolay şeyler değil.Ama baba demesede varlığı bile ne kadar mutlu ediyor sizi öyle değil mi?
Kayıtlı

memet978

  • Formkolik Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bay
  • İleti: 416
Ynt: Memet978 ve Oğlu
« Yanıtla #31 : 06 Ocak 2010, 11:21:03 »

Kesinlikle O Allahın bize bir lütfudur ve hayatımıza dahil olmasıyla birlikte öyle bolluk bereket getirdi anlatamam
Kayıtlı

taki

  • Yeni Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bay
  • İleti: 18
Ynt: Memet978 ve Oğlu
« Yanıtla #32 : 06 Ocak 2010, 12:32:45 »

sayın nadır bey o duyguları bende aynen yasadım hama benımkı azda olsa dedıklerı artık anlasılıyor ane baba ekmek yanı dolaylıda olsa her seyı bı sekılde anlatıyor kendıne gore bır dıl yaratı sankı. bız ne dedıyınden ne ıstedıyınden anlıyoz yabancılar kolay anlıyamzlar, hama bız anlıyoz su anda 17 yasında her şeyıyle bıze bağlı hama o cektıyımız zor gunler azda olsa gectı altı aylıken baslatı havalelerı neyse bu durumda olan yada asılmaz sorunları olanlara rabım sabır versın
Kayıtlı

UYGAR

  • Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 94
Ynt: Memet978 ve Oğlu
« Yanıtla #33 : 20 Ocak 2010, 13:44:02 »

Allah size güç kuvvet versin,yardımcınız olsun.
Kayıtlı

hubavets

  • Emektar Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bay
  • İleti: 3170
  • Yakışıklılık herkese mahsus değildir.
Ynt: Memet978 ve Oğlu
« Yanıtla #34 : 20 Ocak 2010, 15:37:56 »

Yazıları okudum ve tarafsız kalmam mümkün değildi.Öncellikle abime çok büyük geçmiş olsun diyorum.İnşallah bir şekilde yavrumuz düzelir ve böylece mutlu olursunuz.Sonuçta tıp sürekli ilerliyor.Bakarsınız günün birinde tıp bu hastalıklara da çözüm bulur.Hiçbir zaman ümidimizi kaybetmemeliyiz.

       Bende bu konuda kendimden bir örnek vermek istiyorum.Biraz eskilere,benim bebeklik dönemlere döneceğim.Ben 3-4 aylıkken havale geçirmişim ve doktorların fazla iğnelerinden dolayı vücutta kasılmalar oluşmuş bunun sonucunda da sinirler gerilmiş ve böylece  yürüme güçlüğü çekmeye başlamışım.İlk başta durum ne kadar ümitsiz gözükse de annem ve babam (Allah onlardan kat kat razı olsun) çare olarak ne gerekiyorsa herşey yapmışlar.Hacı,hocaya götürmüşler,mevlüt okutmalar,bir sürü hastanelere götürmeler vs.Fazla derine girmeden anlatacağım.En sonunda bir tane rehabilitasyon merkezine götürmüşler ki orada tedavimin yanısıra öğrenimimi de tamamladım.7 yaşımda olduğum bir ameliyat sonucu da ayağa kalktım.İşte benim için hayat o noktadan sonra başladım,çünkü artık kimseye yük olmayacaktım ve kendi ihtiyaçlarımı karşılayabilecektim.En çok sevindiğim nokta da anne-babama baktığımda onların gözlerinde gördüğüm o umut ışığı.Hele 8 yaşımda ilk adımlarımı atmaya başladığımda onları görmeliydiniz. Mutluluktan ağlıyorlardı.Şimdi artık öğrenimimi tamamlamışım işe de başlamışım ve eve katkıda da bulunmaya başlamışım.Bu da ayrı bir mutluluk.Gerçi ben ne yaparsım yapayım kesinlikle anne ve babamın hakkını ödeyemem.Sıra gelmiş evlenmeye.Onu da Allahın izniyle karşıma çıkan münasip bir bayanla gerçekleştik.Ama bu konuda çekindiğim çoook nokta vardı.Eşim sağlamdı bense engelli.Tek düşüncem ilerde eşimin bana karşı sevgi ve saygısı biterse diye."Ben seninle mi uğraşacam?" demesi beni öldürürdü herhalde.Ama eşimin bütün bu konuları aşıp da beni olduğum gibi kabul etmesi sonucu bu evlilik olayı da gerçekeşti.Tabii herşeyin sırayla gittiği gibi bizde belli bir süre sonra çocuk yapma olayını düşünmeye başladık.Çocuk bir evin "Altın topu" dur.Bu sefer bende gene bazı olumsuzluklar oluştu."Ya çocuğum benim gibi özürlü olursa,ya benden kötü olursa,ya ilerde isyan ederse" gibi gibi düşünceler.Belki saçma gelecek ama ben her işte olduğu gibi herşeyi inceden-inceye düşünmeye çalışırım.Gerçi iş olacağına varır.Tüm bu düşüncelerimi eşimle de paylaştım o da bana çok destek oldu. "Allahın takdiri,ne buyurduysa o olacak.Ama sonuçta sen özürlü doğmamışın ve bundan dolayı çocuğumuzun özürlü olma riski düşük" dedi.Ben daha önce duymuştum ki ebeveynlerden biri özürlüyse,çocuğun da özürlü olma riski büyük.Tek çekindiğim nokta buydu ve biliyordum ki eğer çocuğum özürlü doğarsa çok büyük vicdan azabı çekecektim.Ama sonuçta hayat devam ediyor ve insan elindekilerin kıymetini bilmeli.İnanırmısınız o 9 ay boyunca Allaha hep yalvardım evladımın benim gibi doğmaması için.Hele o doğum anını anlatamam. Allah bana sağlıklı,tombiş (tam 3.75 kg geldi doğumda) dünya güzeli bir kız verdi.Tombul olduğundan dolayı nefesini ayarlamıyordu ve o yüzden 4 gündür küvezde durdu.Küvezde olduğu süre aklımdan neler geçti bir bilseniz.Ama insanoğlu her acıyan katlanıyor gerçekten Şimdi kızımda sadece ağlarken katılma problemi var ve onu da yavaş yavaş aşıyoruz.Şimdi evime gittiğimde yüzüme bakıp "Baba,ba-ba" demesi, bana gülmesi aaaaahhhhhh insanın bütün yorgunluğu kayboluyor.Bu arada kızım artık 18 aylık oldu.

       Yazımı bu kadar uzun tuttuğum için kusura bakmayın ama kendi yaşamımı sizinle paylaşmak istedim.Gerçekten hayat Allahın bize sunduğu bir sınavdır ve bu sınavı geçmek için hayata küsmemeli,elimizden ne geliyorsa yapmalıyız.Allah size yardımcınız olsun abi. Yüzünüz daima gülsün Memet abicim.
Kayıtlı
ÖYLE DOST OL Kİ! DOSTUN OLMAYANLAR UTANSIN....

tekbir

  • Moderator
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bay
  • İleti: 3023
Memet978 ve Oğlu
« Yanıtla #35 : 30 Kasım 2010, 21:22:01 »

Memet978 kardeşim Allah yar ve yardımcın olsun seni en iyi anlayanlardan biri benim .Engelli babası olarak senin yaşadıklarını yaşadım .Yinede rabbimize ne kadar şükretsek azdır.
Kayıtlı

memet978

  • Formkolik Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bay
  • İleti: 416
Memet978 ve Oğlu
« Yanıtla #36 : 30 Kasım 2010, 22:25:24 »

Amin cümlemizin yardımcısı olsun
Kayıtlı

yurekliumut

  • Aktif Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bay
  • İleti: 573
Memet978 ve Oğlu
« Yanıtla #37 : 01 Aralık 2010, 00:20:53 »

çok geçmiş olsun rabbim acil şifalar versin...
yorum yapmak hiç kolay değil sizi anlamak hiç kolay değil ama inanın okudukça bende ağladım... benzer hayatlar herkesin etrafında olmayabilir ama benim dayımın çocuğuda aynı durumda hatta çok çok daha kötü durumda şimdi hiç anlatacakdurumda değilim çok çok zor bi durum yüce yaradanın her gününe şükürler olsun demekten kendimi alamıyorum genede neler var neler...

rabbim yar ve yardımcınız olsun tüm hastalara rabbim acil şifalar versin...
Kayıtlı

GoogleTagged - Etiketler

 

Benzer Konularımız

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
6 Yanıt
721 Gösterim
Son İleti 23 Ocak 2008, 21:36:04
Gönderen: BiLSeM
0 Yanıt
391 Gösterim
Son İleti 21 Ağustos 2008, 17:41:33
Gönderen: FATOŞ
0 Yanıt
320 Gösterim
Son İleti 30 Ocak 2009, 12:38:47
Gönderen: FATOŞ
8 Yanıt
761 Gösterim
Son İleti 12 Mayıs 2009, 09:59:54
Gönderen: ghost
7 Yanıt
470 Gösterim
Son İleti 03 Aralık 2009, 20:11:10
Gönderen: ***CEREN***
4 Yanıt
627 Gösterim
Son İleti 15 Nisan 2010, 19:28:30
Gönderen: şükran
2 Yanıt
186 Gösterim
Son İleti 28 Mart 2011, 15:18:50
Gönderen: Sinem
0 Yanıt
74 Gösterim
Son İleti 04 Ağustos 2011, 12:50:25
Gönderen: BARIŞ
3 Yanıt
184 Gösterim
Son İleti 18 Şubat 2012, 06:03:16
Gönderen: tevye
5 Yanıt
110 Gösterim
Son İleti 13 Şubat 2012, 01:13:57
Gönderen: ocean