Vallaha bırakmaz Üye Ol

Yüreginde Engel Olmayanların Tek Adresi

LÜTFEN GİRİŞ TIKLA VEYA ÜYE OLMAK İSTİYORUM TIKLA.

Kullanıcı adınızı, şifrenizi ve aktif kalma süresini giriniz
Gelişmiş Arama  

Gönderen Konu: Bir Annenin Acısı  (Okunma sayısı 6643 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

ecrinay

  • Yeni Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 20
Bir Annenin Acısı
« : 09 Ağustos 2008, 01:29:38 »


Bir öğretmenim hemde kendimce mükemmel olduğunu düşünen bir öğretmen.Bir gün 3 velim sınıfıma geldi hayırlı olsun hoca bebek geliyormuş dedi...Şaşırdım üstüne bir de kahkaha çocuk en son düşündüğüm şeydi.Hamilelik ise benim için son derece ürkütücü.Velilere öyle bir şey olmadığını söyledim.Haberin nereden kaynaklandığını sordum.Bir öğrencim öğretmenimiz kilo aldı karnıda şişti hamile demiş.Ertesi gün 2 veli bir ertesi gün 1 veli derken cuma günü köy yemeği anlaşılan bu veliler bana inanmamış.Kendi kendime söyleniyorum...Yahu hamile olsam anlaşılacak niye yalan söyleyeyim.Bu şüpheciler benide şüpheye düşürdüler.Derken yalancı yalan söylemiş kendi de inanmış misali bende test yaptırdım ve sonra doktora neden mi ?Çünkü gözlerime inanamıyordum tam 2 aylık hamileydim.hamile olduğumu öğrendikten sonra düzenli kontrole gitmeye başladım,aradan geçen zaman ağrılar olmaya başladı ama ne şiddettli ağrılar gitmedik doktor bırakmadım.Çift rahim varmış bende çocuk ne kadar korunsakta sol rahme en küçük bölüme yerleşmiş.Üniv hastanesi bile ağrıların nedenini bulamadı.Doktor izin bile kullandırmıyordu,ileride lazım olur kullanma diyordu.Okula ağrılarla gidip geliyordum.Gel zaman git zaman ağrılar piskolojimi bozmaya başladı nefes alamıyor daralıyordum bebek hareket te etmiyordu ama doktorlar sağlıklı diyor başka bir şey demiyordu.Dayanama dım ve ist a ailemin yanına gezmeye geldim 6 ay bir haftalık olmuştu bebek,Annemin zoruyla çapa ya gittik araştırsınlar burada da diye.....şok çapa da anne ölüyor bebek önemli değil anneyi kurtaralım diyorlar şok üstüne şok bu nasıl bir laf bebeğim parçam canım severek okula karnımda götürdüğüm bitanem neler oluyordu ve üst üste dualar....Hastaneye yatırdılar iğneler serumlar oysa ben gezmeye gelmiştim ya buraya neler oluyordu sevdiğim eşim de yanımda yoktu.Kafam çok karışıktı doğuma alacaklarmış beni ama bebek sağlıklı doğarsa küvez yokmuş....Ailem küvez olan cerrahpaşada zor bela bir yatak buldular hemen çapadan cerrahpaşaya geçirdiler .Suni sancılarla normal doğum yaptıracaklarmış.Sezeryan benim için tehlikeliymiş,tansiyonum çıkmamalıymış,doktor konuşmaları ve üst üste şoklar.Allahım ne oluyordu istenmeyen bir şaşırtan bir hamilelik beklenmedik ve benim canla başla sarıldığım bir bebek hayat tehlikesi kelimeler ve ucu ucuna değmeyen düşünceler beni iyiden iyiye bunaltıyor nefes almakta zorluk çekmeme sebep oluyordu.Çevremde olan biteni anlayamıyordum suni sancılarda cabası ilk gün yok 2 .gün sancı var bebek yok.3.gün sancı var bebek yok bu arada yan yatakta yatan hasta olan biteni takip etmekte ve düşünemeyeceğim kadar kötülüğü bana planlamaktaydı.Hasta tansiyon hastası biraz şeker yüksek çıkmış,bebeğin zamanı var sezeryan mecbur küveze onunda ihtiyacı var.Fakat doktorlar bekletiyordu birden yok oldular meğer cadı annesi sancısı var diye doğuma zorlatmış ki tek küvez onlara kalsın.Bu arada benim sancılar çoğalmaya başladı .Unutmadan hastanede sürekli ateşim tansiyonum ölçülüyor kolumda serum ,ve suni sancı iğneleri ve en önemlisi bir saatte bir doğum odasında bebeğin kalbini dinliyorlar o adya çağrılınca dualarım başlıyor taki atın ayak sesleri gibi kalp atışlarını duyuncaya kadar.Osesleri duyamayacağım diye öyle korkuyordum ki anlatmak yaşadıklarımı dile getirmek mümkün değil.Doğum anı geldiğinde doktorlar küvez yok dediler ya anne burada doğurur başka bir hastaneye gider bebek ya anne karnında başka hastane bulursunuz dediler zaten o dönem tek küvez olan yere yatmıştım şimdi nerede bulacaktık hastanede telaş kavga gürültü ailem ne yapacağını şaşırmış ben de artık yatağın yanına çökmüştüm.(Bu arada söylemeğim bir şey var bebeğin her gün öldü ölecek sorunlu bebek olabilir doğduktan sonra ölebilir bunları biliyordum o kalp sesi odasında o yüzden bu kadar korkular yaşadım.)İran asıllı doktorun doğum başladı dediğini duydum ,düşüncelerim iyice benden uzaklaşıyor bilinmezlere sürüklüyordu beni doğum odasındaydım .....Ve doktorların çabaları sonuç vermiyordu yalvarıyordum biri bana anlatsın nasıl doğum yapılıyor diye bağırdığımda gözlüklü sarı saçlı yüzünü ilk kez gördüğüm kişi elimi tuttu sadece bir cümle kurdu ve ardından doğum gerçekleşti.Fakat bebeği göstermeden götürdüler.O anda hiç bir şey düşünemiyor soru sormaya korkuyor sadece boş gözlerle o odadan çıkmak istiyordum.Odada beklerken eşim ve ablamın kız kardeşimin sesini duydum.Ne olduğunu göremiyor bağırmalardan bir sorun olduğunu düşünmek bile istemiyordum.2 saat kadar sonra beni sandaalye ile dışarı çıkardıklarında sevinçten çığlık atmak ister gibi bir düşünce ile tebessüm etmeye başladım.....Nihayet odadan çıkarıyorlar eşim aileme kavuşacak ve çocuğumu sorabilecektim.kapıda eşim ve yengem ağlamaklı gözlerle bana bakıyorlardı.

yukarı çıktığımda herkes gülümsememe şaırıyordu o zaman bir terslik olduğunu anladım ve bebek diye kısık bir ses tonu ile cevabı duymaktan korktuğum halde sordum .Yaşıyor yaşıyor yaşıyor dediler .Fakat küvez olmadığı için başka hastaneye götürmüşlerdi.Özel hastanede bir yer bulmuşlardı.Ama duyduklarıma rağmen içim acıyordu canım sıkılıyor ,ruhum daralıyordu anlamsız bir karamsarlık huzursuzluk kaplamıştı beni ama hiç belli etmedim.Yatağımın başındaki boş beşiği gördükçe kafayı yiyecek gibi oldum.Ama sustum ağlamadım.Diyorum ya çok ama çok tuhaftım.Ertesi gün beni süt çektirmek için çağırdıklarında sırada bekliyordum hemşire sordu hangi bebek anlattım senin için gerek yok dedi arkada ki hemşireye onun bebeği ölüyor dedi ....Dünya ters dönseydi böyle olurdu heralde suskunluğun içimi kemiren düşüncelere dönüştü evet bebeğin ölmesi bekleniyordu.Hastane özel olduğu için günlük 550 milyon alıyordu ve para yetiştiremiyorduk.

Hastaneden nihayet eve gelmiştim eşim aşkım sakın ümitlenme biz sadece yapılması gerekeni yapıyoruz ama yaşamaz diyorlar diyordu ve enfeksiyon kapmaması için hastaneye sokmuyorlardı .Bu arada para da özele dayanmıyordu herşey üst üste geliyordu.Beni Hastaneye götürmüyorlar dı BEBEĞİM DOĞMUŞTU SONU NE OLACAĞI BELLİ DEĞİLDİ VE BEN BİR KERE OLSUN GÖREMEMİŞTİMMMMMMMM.Eşim para sorununu düşünürken her gün hastaneye gidiyor kardeşlerim kolu komşu ile küvez olan devlet hastanesi arıyorlardı.Ogece rüyama giren bir adam hadi gözün aydın aradığınız küvez bulundu dedi .Ve etesi günü kız kardeşim ve eşim sağlık bakanlığına milli eğitime gidip yalvardılar.Ve eşim beni ağlayarak aradı küvez bulun du diye..Kızımı ambulans ile göztepe araştırma hastanesine kaldırdılar.Nihayet para sorunu bitmemiş ama azalmıştı en azından.Bende artık tükenmiş çocuğunu bir kere bile göremeyecek bir anne edasıyla yavaş yavaş piskoloğun yolunu tutacak seviyeye gelmiştim.Artık yaşamak istemiyor intiharı bile düşünüyordom ,çöplerimi bile atamıyordum ya kaybedersem diye,görmediğim insanların nerede olduklarını düşünüp kafayı yemiştim anlayacağınız ,psikloğa gittik tedavi başladık.Bu arada bebeğin çekilmiş 2 fotoğrafı nihayet elime geçti canım resmi öpüp kokluyor aynı babasına benzetiyor dua ediyor sonunu bilmediğim karanlığı düşünüp duruyordum.

Bir gün telefonla bir akrabam  aradı bana geçmiş olsun dedi neden dediğimde kesmişler felan neyi dediğimde yanında konuşmalar benim yanıma gelen ailem telefonu elimden aldı.Eşime yemin ettirdi ailemin her üyesine yemin ettirdim bebeğin bir yerini mi kestiler diye hayır dediler.Ama ben onlara hiç inanmadım ama inanmak istedim.Bir gün eşime telefon geldi .Ve sonra elimi tuttu balkona oturttu bebeğini görmek istiyor musun dedi ...Bebeğimizi göreceğiz hemde yanında 3 gün kalacaksın sonra eve getireceğiz dedi.HİÇ BİR ŞEY BU DUYDUĞUM ŞEY KADAR TUHAF GÜZEL GARİP YABANCI ÜRPERTİCİ VE SEVİNÇ ÇIĞLIĞI ATACAK KADAR GELMEMİŞTİ .O anki karışık duygumu anlatamıyorum ki AMA DEDİ BEBEĞİMİZİN SAĞ BACAĞI DİZDEN SONRA KESİK DİĞER AYAĞININ PARMAKLARI YOK EL PARMAĞI TOPLASAN 4 TANE .......................
Giittim kızımın yattığı hastaneye hiç ağlamadım taki camın yanında el kadar kafası yamuk sağ bacağı olmayan elleri yumru ama o kadar sevimli ki küvezin yanında annem annme ben geldim dedim ve o minicik gözleri bana doğruldu gülümser miş gibi tam 2 ay 15 gün olmuştu beni bekleyişi...........EVET KIZIMA KAVUŞTUM KIZIM MİDE KANAMASI GEÇİRMİŞTİ KAFASI YAMUK TU TAM 6.5 AYLIK,630 GR 32 CM BOYUNDA DOĞMUŞTU .1 kilo 100 gr olmuştu hasteneden çıkardılar hastanede enfeksiyon varmış ,bir kaç bebek ölmüş çıkarmamız gerekiyor dediler .Kızıma evde dezenfekte yapılmış özel bir odada 6 ay kimse görmeden bende önlük ve ağızlıkla yanına giriyordum baktım ama eşimle beraber.

ANLATACAKLARIM O KADAR ÇOK Kİ AMA BU KADARINI BİLİN YETER Kızım gözlerinden 3 kez lazer oldu nöroloji fizik tedavi protezci el estetiği derken ŞU ANDA tam 2 yaş 3 aylık çok tatlı bir çocuk yaşadığım acılar geçmişte kaldı artık benim umut dünyam yaşama sevincim hayat pınarım tek gerçeğim ona olan sevgimi anlatacak kadar kelime bulmak mümkün değil bir gün acılar geçmişte kalır her gecenin bir sabahı var ANNENİZE BABANIZA EVLATLARINIZA TÜM İYİ İNSANLARA SARILMANIZ DİLEĞİYLE HOŞÇAKALIN.
Kayıtlı

Destek

  • Administrator
  • *
  • Çevrimiçi Çevrimiçi
  • Cinsiyet: Bay
  • İleti: 15339
    • Engelsizdostlar
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #1 : 09 Ağustos 2008, 13:39:13 »

Gerçekten zor günler geçirmişsiniz. Öncelikle çok geçmiş olsun. Burada sizin yaşadıklarınızı okurken aklıma küçücük çocuklarını çöp poşetine koyup sonra ölüme terk eden, cami avlularına bırakan, satan vs kişiler geldi aklıma. Hepsinin bir bahanesi vardır. Ailem istemedi, bakacak durumda değilim vs. Buradan ben o anne ve babalara seslenmek istiyorum. Sizler anne ve babamısınız? İşte size gerçek bir anne hemde canını, kanını, ömrünü ortaya koyan bir anne. Bu anneye bu babaya bakın da kendinizden utanın. İşte gerçek aşk burada bir karı ve koca yıllarını birleştirirken acı ve tatlısıyla evet dediklerinde aşklarına imza koymuşlar. Ve bu kadar zor zamanlarda bile birbirlerine daha da sıkı sıkıya bağlanmışlar. Evlatları engelli olup sonra kocasını, karısını terk edip yanlız başlarına bırakanlar bu hayat hikayesi sizlere örnek olsun. Sizi canı gönülden kutluyorum. Benim gözümde yaşadıklarınıza rağmen ben burdayım evladım için varım o benim canımdan kanımdan demesini bilmenin yanı sıra yaşamınızdan kalan ömrünüzüde evladınıza adamışsınız. Eger ki duaların kabul olduğunu biliyorsak, tüm dualarım sizin ve ailenizin ve o ufaklık tatlı şirin kız içindir. Saygılarımla.
Kayıtlı
0542 334 24 62 ENGELLİ ARAÇLARI İÇİN ELDEN GAZ FREN DEBRİYAJ TERTİBATLARI PROJE VE TSE UYGUNLUK BELGELERİ İÇİN ARAYA BİLİRSİNİZ.SİTEYE ÜYE OLMAK İÇİN TIKLAYINIZ

FATOŞ

  • Emektar Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 6010
    • Engelsizdostlar
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #2 : 09 Ağustos 2008, 19:17:40 »

anneliği kutsal kılanda işte budur. yavrusu için yaşamak ve onunla birlikte sım sıkı hayata tutunmak, umut beslemek, hayaller kurmak ve bu hayalleri gerçekleştirmeye çalışmak. size ve bebeginize güç, sabır, saglık ve umut dolu bir yaşam dilerim. herşey gönlünüzce olsun. umarım her zaman mücadelenizin mükafatını alırsınız
Kayıtlı
En güzel CİNAYETLERİMİ, geçmişimi öldürürken İŞLEDİM...! Bazıları KATİL desede; RABBİM biliyor ki, benimkisi NEFS-İ MÜDAFA..!

ecrinay

  • Yeni Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 20
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #3 : 11 Ağustos 2008, 11:58:57 »

çok teşekkürler
Kayıtlı

aysu

  • Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 85
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #4 : 12 Ağustos 2008, 11:00:25 »

İNANIN TÜYLERİM DİKEN DİKEN OLDU ÖĞRETMENİM ALLAH HEPİMİZE SABIR VERSİN MÜKAFATINI AHİRETTE GÖREBİLMEMİZ İÇİN
Kayıtlı

F.lofi

  • Ziyaretçi
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #5 : 03 Eylül 2008, 12:03:56 »

Bir yaşanmışlık hikayesi bu kadar yaşatılarak hissettirilerek anlatılır. Resmen sizinle birlikte hasret, sevinç, kavuşma, acı yaşadım okurken. Küçük kızınızla, eşinizle bir ömür boyu mutluluk diliyorum...
Kayıtlı

aysu

  • Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 85
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #6 : 03 Eylül 2008, 13:22:50 »

allahım sizi büyük bir sınav vermiş rabbim mükafatınıda verir inşallah allah annelerimizden razı olsun
Kayıtlı

Gülsen

  • Emektar Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • İleti: 3907
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #7 : 08 Eylül 2008, 21:48:05 »

Nadir kardeşimizin dediği gibi bebeklerini cami avlularına terk eden evlatlık veren veya çöp poşetine koyup çöpe atan (anneler demiyeceğim çünkü onlara annelik sıfatını yakıştıramıyorum)canileri gördükçe inanınki nutkum tutuluyor.Çok zor günler geçirmişsiniz ama sonunda evladınıza kavuşmışsunuz.Bundan sonraki yaşamınız ailenizle birlikte mutluluklar içinde geçsin.
Kayıtlı
İntihar Köprüsü Gibiyim Bu Aralar, Gözümden Ve Gönlümden Düşen Düşene...

pelin1988

  • P€LİN
  • Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 91
    • benim sitem
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #8 : 08 Eylül 2008, 23:03:36 »

acayip oldum ellerim ayaklarım titriyor inanki senin yaşadıklarının hayali beni bitirdi  :'(
Allah yar ve yardımcınız olsun öğretmenim miniğimizi bizim yerimize öpün :-*
Saygılarımla pelin
Kayıtlı

ahmetermis

  • Ziyaretçi
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #9 : 09 Eylül 2008, 00:00:20 »

öyle duygulandımki inanın yazacak  bır şeyde bulamıyorum..ve işte anne  dıyorum ,,allahım o yavrumuzunda sızlerınde geleceğini hep mutlu kılsın.inanın içim urpererek çok duygulanarak okudum allah her şeyı gönlünüzce versın tum dualarınız kabul olsun..
Kayıtlı

Nurşen

  • Emektar Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 6899
  • inadına Ma Miçkin :)
    • Engelsizdostlar
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #10 : 09 Eylül 2008, 00:38:05 »

ömür boyu kızınızla çok ama çok mutlu olmanızı dilerim...
Kayıtlı
Geçmiş olan dünden hiç yad etme!! Yarın da gelmemişken feryad etme!! Düşünme geleceği de geçmişi de!! Şimdi şen ol da yaşamı berbad etme!!...

EZGİSURAL

  • Daim Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 1042
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #11 : 09 Eylül 2008, 00:48:50 »

yazdıklarını okudum, anne olmama rağmen sanırım annelik iç güdüm çalıştı, kendimi sizin yerinize koydum ve siz çok güçlü bir bayansınız bunu anladım.
yaşanan tüm kötü anlar geride kalmış ve kalsın, umarım bundan sonra siz, eşiniz ve kızınız çok mutlu güzel huzurlu sağlıklı bir hayat yaşarsınız...
   umarım kızınızın kaderi,şansı, mutluluğu hayal bile edemeyeceğiniz kadar çok olur.
Kayıtlı
"HAYAT HERŞEYE RAĞMEN GÜZEL."

ERKAN

  • Ziyaretçi
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #12 : 09 Eylül 2008, 01:01:25 »

Bebeğinizi sevin ve hep yanında olun, bundan kuşkum yok zaten.
çok şanslı ki sizin gibi bir annesi var. Yaşadıklarınızı da unutun .Artık  bebek vesiz varsınız...
Kayıtlı

ayşegülaslan

  • Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bayan
  • İleti: 125
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #13 : 09 Eylül 2008, 08:48:03 »

Yazmış olduğunuz bu hayat hikayenizi duygulanmadan okumak mümkün değil. Hele de bir anne olarak ne kadar zor bir durum olduğunu anlamamak .Yüce rabbim o yavruyu sizden başka hiç kimsenin sizden daha fazla sevemeyeceği için size vermiş eminim. Ve o güzel kız sizin gibi bir anneye sahip olduğu için çok şanslı. Ve o da sizi çok seviyor ki sizi bırakmamış ve yaşamış . Hem sizin hem de kızınızın azminizi alkışlıyorum özellikle de kızınızın azmini. Çünkü o unnutmamak gerekir ki doğuştan azimli .Eşiniz ve güzel kızınızla birlikte tüm engelleri kolayca aşmanızı ve mutlu , güzel günler yaşamanızı dilerim.
Kayıtlı
Bu saatten sonra uğraşamam ben dünüm ve dünümdekilerle.......
Ben yarına bakarım yanımdakilerle.....

akdeniz

  • Yeni Dost
  • *
  • Çevrimdışı Çevrimdışı
  • Cinsiyet: Bay
  • İleti: 8
  • buda benim arabam
Ynt: Bir Annenin Acısı
« Yanıtla #14 : 27 Nisan 2009, 12:51:00 »

yüreği sevgiyle dolu bir anne birdesevgi dolu bir öğretmen olunca işte siz ortaya kıkmışınız...annelikte budur işte bir damla tenden can meydana getirir...ve canından bir parça olan yavrusunada ölümüne bağlıdır görünmez bağlarla..
Kayıtlı

GoogleTagged - Etiketler

 

Benzer Konularımız

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
4 Yanıt
314 Gösterim
Son İleti 28 Şubat 2009, 00:39:15
Gönderen: £rdaL
2 Yanıt
341 Gösterim
Son İleti 09 Ocak 2010, 23:00:34
Gönderen: FATOŞ
4 Yanıt
311 Gösterim
Son İleti 04 Mart 2010, 00:54:08
Gönderen: Barış_06
1 Yanıt
383 Gösterim
Son İleti 24 Nisan 2010, 14:54:12
Gönderen: efsunkar
4 Yanıt
780 Gösterim
Son İleti 15 Mayıs 2010, 21:57:45
Gönderen: yurekliumut
0 Yanıt
264 Gösterim
Son İleti 29 Mayıs 2010, 18:38:08
Gönderen: hakanvehayat
0 Yanıt
284 Gösterim
Son İleti 23 Temmuz 2010, 17:57:12
Gönderen: ^Türkan^
1 Yanıt
346 Gösterim
Son İleti 27 Ağustos 2010, 23:09:28
Gönderen: ^Türkan^
0 Yanıt
149 Gösterim
Son İleti 28 Ekim 2011, 15:56:07
Gönderen: BARIŞ
3 Yanıt
66 Gösterim
Son İleti 20 Nisan 2012, 09:42:34
Gönderen: ocean